✍آیه ی اکمال دین

آخرین حجِّ محمّد، سالِ دَه /الْوِداع، ای کعبه ی خورشید و مَه/میرسد هر کاروان از قبله گَه/بر غدیر خُم، توقفگاهِ، رَه/می شود نازل ز ربَّ العالمین/آیه ی تبلیغ ، در این سرزمین/حق چنین خواهد، صلاحِ مؤمنین/یک ولی، مِن بعدِ، ختم الْمرسِلین/آنچه نازل گشته از سوی خدا/بهر ابلاغ است در این ماجرا/وحی ،گر اینجا نگردد بر ملا/در رسالت نیست کامل کارِ ما/با خبر شد، آنکه رفته از غدیر/بی اثر شد راه،بر بُرنا و پیر/آنکه رفته باز میگردد ، به خُم/می رسد آنکس که جا مانده ز خُم/پس نبی،بعد نمازش خطبه گفت/خطبه را روی جهازِ ناقه گفت/حمد رب گفت و ستایش ها ز رب/در پناه رب و یاری های رب/از فِراغ خود ز دنیا گفت ،او /حوض را، وصل و مصلی گفت، او/گفت ای مردم، شما را بعد من /بر کتاب و عِتْرتم دارم سخن/گفت : ربِّ من، ولی باشد مرا/بهتر از من،او وصی باشد مرا/من ولی هستم برای مؤمنان/بهتر از من هست آیا بینتان؟/همصدا گفتند:حُجّاجِ مکان/ای نبی ،تنها تویی مولایمان/بر فراز آسمان ، دست نبی/مُنجلی شد دست در دست علی/گفت: هر کس را که من مولای او /پس علی هم میشود مولای او/دوستی با بیعت و دست علی/دوستی، چون بر خدا و، بر نبی/هر که دشمن شد ز رُخسار علی/دشمن رب است و دشمن بر نبی/دست در دست علی همسایه شد/زیر نخلِ خُم ،علی هم،آیه شد/آیه ی، اَلیَومَ اَکمَلْتُ لَکُمْ/دینَکُمْ،اتمَمْتُ نعمَتْ،اهل خُم/سراینده : علی دروگر